اینکه الان دلار گران شده به اجناسی که از قبل داخل انبار بوده چه ارتباطی دارد؟ چرا این همه نوسان هست؟ ما برای گرانی باید یقه چه کسی را بگیریم؟» اینها پرسشهایی هستند که رئیسجمهور، مسعود پزشکیان در مراسم اختتامیه سرشماری عمومی کشاورزی در روز ۲۳اسفند خطاب به وزیر جهاد کشاورزی مطرح کرد. این پرسشها نشان میدهند که با وجود تاکید بسیار مسعود پزشکیان بر استفاده از نظرات کارشناسان، او نیز در مسیر پیشینیان گام نهاده و ترجیح داده است تا از واژه «گرانی» برای اشاره به افزایش قیمتها استفاده کند.
به گزارش اهام ایران، جایگزینی تورم با گرانی، افزایش قیمتها را به پدیدهای مرتبط با یک یا چند کالا یا بازار خاص محدود میکند و در همین حال، این سیگنال را میدهد که باید ردپای مقصران را در جایی بیرون از دولت جستوجو کرد. «دنیایاقتصاد» این پرسش را با ۱۷اقتصاددان شناختهشده کشور در میان گذاشته است که مردم برای «گرانی» باید یقه چه کسی را بگیرند؟
سال ۱۴۰۳، سالی سخت و پر از فراز و نشیب برای ایران و اقتصاد ایران بود. سقوط هلیکوپتر رئیسجمهور، جنگ منطقهای، انتخابات ریاستجمهوری، انتخاب دوباره ترامپ و بسیاری از اتفاقاتی که شاید تجربههایی در طول چند دهه به نظر میرسیدند، اما در یکسال اتفاق افتادند. با توجه به نااطمینانیها و فضای غیرقابل پیشبینی که در کشور به وجود آمده است، ترسیم چشماندازی مشخص برای سال ۱۴۰۴ نیز، اگر غیرممکن نباشد، غیرقابل اتکا خواهد بود.
دولت مسعود پزشکیان که با رای کمتر از ۳۰درصد از واجدان شرایط شرکت در انتخابات، اداره امور اجرایی کشور را برعهده گرفت، از ابتدا، با ایده وفاق، بسیاری از آن گروه قلیل را نیز با ناامیدی مواجه کرد؛ گروهی که انتظار داشتند این دولت با ایستادگی در برابر نهادهای موازی، حذف ردیفهای غیرالزامی بودجه، تعامل موثر با دنیا و دخالت کمتر در اقتصاد، برخی از مشکلات کشور را حل کند. ظاهرا وجود نهادها و گروههای مداخلهگر در کار دولت، پزشکیان را به این جا رسانده است که در بسیاری از موارد مسوولیت اداره کشور را در ید اختیار دولت خود نمیبیند. آقای دکتر پزشکیان، ما مردم ایران، باید یقه چه کسی را بگیریم؟
منبع؛ دنیای اقتصاد
